Het onverwachte cadeau.

 
Soms zijn het niet de grote woorden of spectaculaire momenten die me bijblijven, maar juist de kleine, onverwachte gebaren.

Onze buurvrouw – en ook onze buurman – snoeit regelmatig zonder iets te vragen of te zeggen de hedera in onze voortuin. Voor ons, met onze groeistoornissen, is dat een enorme klus. Zij doen het met de hand, helemaal tot aan de top van de schutting, zonder iets ervoor te vragen of terug te verwachten.

Het ontroert me iedere keer weer. Ze hebben waarschijnlijk geen idee hoeveel dat voor ons betekent. Die zorg, die aandacht.

Dat soort kleine gebaren zijn voor mij het bewijs dat verbinding niet ingewikkeld hoeft te zijn. Het zijn de stille momenten waarin je voelt: ik sta er niet alleen voor.

In een wereld die soms zo snel gaat, hoop ik dat we blijven kijken naar wat simpel is. Naar die kleine dingen die het leven zachter, menselijker en rijker maken.

Zo’n gebaar blijft altijd bij me.

Liefs,
Esther