“Fijn jou bent”
Dat zei mijn dochter Marin laatst tegen me. Het raakte me zo dat ik haar woorden direct opsloeg in mijn telefoon. Haar waarschijnlijk simpele woorden spreken we – naar mijn mening – te weinig naar elkaar uit.
Steeds vaker lees ik verhalen over mensen die het moeilijk vinden om zichzelf te zijn, omdat ze telkens weer veroordeeld worden. Over hun gender. Uiterlijk. Of voorkeur. Over wie ze daadwerkelijk zijn.
Zo kleedde Stijn de Vries zich tijdens de finale van Wie is de Mol in een prachtig korset en overhemd met sleep en had hij zijn nagels gelakt. Niet alleen omdat hij het mooi vond, maar ook om bewust een boodschap uit te dragen.
In een artikel in de Vogue lichtte hij toe: “Soms hebben mannen nou eenmaal gelakte nagels. Dat is misschien onwennig voor je, maar niet fout. Ik wil laten zien dat we er zijn: mensen die eigenheid omarmen. We hebben bestaansrecht.”
Als hetero vrouw met een groeistoornis raakt dit me. Ook ik weet uit ervaring hoe hard mensen kunnen zijn, hoe je buitengesloten kan worden en hoeveel lelijks er tegen je gezegd kan worden. Niet omdat ik iets doe, maar doordat ik nou eenmaal opval in een ruimte.
Ik geloof dat mensen juist op hun mooist zijn wanneer ze het lef hebben om zichzelf te zijn. Wanneer ze buiten de gebaande paden lopen. Op zoek zijn naar zichzelf. En zo de wereld kleur geven.
Dus laten we met z’n allen niet de modekleuren van dit seizoen (zwart, wit en beige) volgen, maar laten we kleur blijven geven aan het leven.
Elkaar respecteren. Waarderen. En net als mijn dochter wat vaker tegen een ander zeggen:
“Fijn jou bent”
Liefs,
Esther
