Laat een beetje zien wie je bent. Vroeger was ik er helemaal niet van om mezelf op de foto te laten zetten, laat staan die te delen. Als ik dat dan wel deed was het vaak een close-up portret. Om mijn lengte maar niet te laten zien. Tegenwoordig is dat anders. Ik ben...
Meer lichtpuntjes dan ik dacht. Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik meestal positief in het leven sta. Toch had ik tot zo’n vier weken geleden nog nooit van een positief dagboek gehoord. Zo nu en dan kan ik door onzekerheid weleens in mijn hoofd zitten. ...
Beelden waren lange tijd mijn vaste woordenboek. Maar de laatste tijd merk ik hoe fijn het is om ook woorden te laten spreken. En hoe blij ik daarvan word. Schrijven begint bij mij nooit met een strak plan. Het ontstaat vaak uit iets kleins: iets wat ik zie, hoor of me...
Soms is het te stil. Niet buiten, daar gebeurt van alles. Ook niet in mijn hoofd, daar borrelt het altijd. Maar in huis. Als mijn dochter bij de opvang is en ik thuis werk, voelt het soms leeg. Alsof er iets ontbreekt. Ik hou van wat ik doe. Van fotograferen, ver...
Recente reacties